Εκθέσεις Εξωτερικής Αξιολόγησης των Τμημάτων Ιστορίας & Αρχαιολογίας ΕΚΠΑ και Ρεθύμνου.

Μετά τις εκθέσεις εσωτερικής αξιολόγησης των τμημάτων στην Αθήνα και το Ρέθυμνο, ακολουθούν οι εκθέσεις της εξωτερικής που παραδόθηκαν το 2010 (Aθήνας, Ρεθύμνου). 

Συντάκτες και των δύο γνωστοί επιστήμονες από το εξωτερικό με πλούσιο βιογραφικό. Ανάμεσά τους και δύο Έλληνες, οι καθηγητές A.Χανιώτης (Princeton) στην έκθεση για την Αθήνα και ο Δ. Παναγιωτόπουλος (Heidelberg) και στις δύο.  

Ορισμένες σύντομες παρατηρήσεις:

Και οι δύο βασίζονται στις εκθέσεις εσωτερικής αξιολόγησης, μαζί με μια 3ήμερη επίσκεψη των αξιολογητών σε κάθε τμήμα.

Και οι δύο επαινούν τα δύο τμήματα τόσο για το εκπαιδευτικό, όσο και για το ερευνητικό έργο τους, παρόλα τα εμπόδια.

Και στις δύο, ιδιαίτερα όμως σε αυτήν του τμήματος στην Αθήνα, καταγράφονται και τα προβλήματα των τμημάτων, αλλά και του ελληνικού Πανεπιστημίου εν γένει: μεγάλος αριθμός φοιτητών, ελλιπής χρηματοδότηση, η μάστιγα των κομματικών παρατάξεων, κτήρια που μόνο Πανεπιστήμιο δεν θυμίζουν, προβλήματα στην διοικητική οργάνωση, μεταπτυχιακοί φοιτητές χωρίς υποστήριξη. 

Περιμένω τη δημοσίευση κι αυτών των άλλων τμημάτων.

Στη μεγάλη σκηνή…ακόμη μια φορά.

Αναρωτιέμαι, ως πότε θα επιτρέπουν αυτή τη γελοιότητα…

Βεργίνα: Νέος κύκλος επεισοδίων.

 

Είχα αναφερθεί παλιότερα στις ενδοπανεπιστημιακές διαμάχες των ανασκαφέων της Βεργίνας. Τώρα είναι πλέον φανερό ότι ανοίγει ένα νέο μέτωπο, ανάμεσα στους πανεπιστημιακούς και την ΙΖ’ ΕΠΚΑ.

Όλα άρχισαν περίπου τρία χρόνια πριν, όταν το ΥΠΠΟ επί Ζαχόπουλου χρηματοδότησε με ένα μεγάλο ποσό την συντήρηση του Ανακτόρου της Βεργίνας με υπεύθυνη την αρχαιολόγο  της ΙΖ’ ΕΠΚΑ Α. Κοτταρίδη. Το Ανάκτορο της Βεργίνας αποτελεί όμως και μέρος της ανασκαφής του ΑΠΘ στο χώρο Βεργίνας. Τότε ακούστηκαν και οι πρώτες μουρμούρες δυσαρέσκειας από τους πανεπιστημιακούς, που εκφράστηκαν δημόσια στο άρθρο του καθηγητή Μ. Τιβέριου στο ΒΗΜΑ. 

Παρόλα αυτά, το 2009 δημοσιεύεται ο επετειακός τόμος για τα 20 χρόνια του «Αρχαιολογικού έργου στη Μακεδονία και Θράκη», όπου αναφέρεται ότι οι μικρές έρευνες του ΑΠΘ στο Ανάκτορο «συμπορεύονται ομαλά με τις εργασίες του ΥΠΠΟ για τη συντήρηση και την ανάδειξη του μνημειακότερου οικοδομήματος της πόλης των Αιγών».

Το φθινόπωρο του 2010 άκουσα πρώτη φορά, από ξένο συνάδελφο, για τη μεγάλη έκθεση για την αρχαία Μακεδονία που λαμβάνει χώρα από τις 7 Απριλίου στο μουσείο Ashmolean της Οξφόρδης και που περιλαμβάνει εκθέματα από τη Βεργίνα. Τότε μου έκανε εντύπωση που το μόνο όνομα που άκουσα ήταν αυτό της Α. Κοτταρίδη, Διευθύντριας πλέον της ΙΖ’ ΕΠΚΑ. Η απορία μου λύθηκε εν μέρει όταν διάβασα το άρθρο στα ΝΕΑ, στο οποίο οι πανεπιστημιακοί ανασκαφείς άφηναν σαφείς αιχμές για τον αποκλεισμό τους από τη διοργάνωση της έκθεσης, καθώς και για την εσκεμμένη απουσία οποιασδήποτε αναφοράς της πανεπιστημιακής ανασκαφής του ΑΠΘ, στην οποία οφείλονται τα περισσότερα ευρήματα της έκθεσης.

Προσωπικές πολιτικές, εγωισμοί και ματαιοδοξία σε ένα σήριαλ που συνεχίζεται, και μόνο επιστήμη δεν θυμίζει.

Ο Μ. Σακελλαρίου στην "Καθημερινή"

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του ακαδημαϊκού Μιχαήλ Σακελλαρίου στην "Καθημερινή":

«Μολονότι αισθάνομαι ότι δεν απέδωσα όλα όσα μπορούσα. Σπαταλήθηκα και το ’χω παράπονο αυτό. Μου στέρησαν χρόνο. Διότι ενώ πήρα το πτυχίο μου το 1933 και εμφανίστηκα πολύ γρήγορα μ’ ένα βιβλίο σημαντικό, δεν μπόρεσα να κάνω πανεπιστημιακή καριέρα και σπαταλήθηκα ως καθηγητής της Μέσης Εκπαίδευσης. Ετσι, επεδίωξα να εξαρτώμαι από την κρίση ανθρώπων που ήταν σε θέση να κρίνουν. Πού θα το έβρισκα αυτό; Στο εξωτερικό. Αναγνωρίστηκα εκεί και εξαρτώμουν από τις κρίσεις των ξένων συναδέλφων μου, κι όχι ανοήτων και αγραμμάτων συμπατριωτών μου. Αγαπητή μου, η αντιμετώπιση ενός νέου επιστήμονα στον τόπο μας, τότε και αργότερα και ίσως μέχρι σήμερα, είναι κυριολεκτικά βάρβαρη. Είναι τελείως διαφορετική εκεί όπου υπάρχει πραγματικά πολιτισμός και συναίσθηση καθήκοντος»

Τέλος εποχής για το «Αρχαιολογία και Τέχνες»

Η αισιοδοξία μου δεν κράτησε πολύ. Προχθές ο ΔΟΛ ανακοίνωσε την αναστολή της έκδοσης του περιοδικού «Αρχαιολογία και Τέχνες».

«Μακεδονία: από τις ψηφίδες στα pixels»

Καλή Χρονιά!

Εύχομαι ο νέος χρόνος να είναι γεμάτος υγεία και δημιουργικότητα για όλους μας.

Ας αρχίσουμε αισιόδοξα λοιπόν.

Πρόκειται για την έκθεση «Μακεδονία: από τις ψηφίδες στα pixels» στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, η οποία διοργανώνεται από το Ινστιτούτο Πληροφορικής του Ι.Τ.Ε στην Κρήτη και από το Μουσείο.

Η έκθεση αφορά ψηφιακές εφαρμογές σε ευρήματα και μνημεία από τη Μακεδονία. Οι διαδραστικές αυτές εφαρμογές παρουσιάζουν και αναπαριστούν ευρήματα όπως π.χ. χρυσά μακεδονικά στεφάνια και μνημεία, όπως η «Τοιχογραφία του Κυνηγιού» από τον λεγόμενο «Τάφο του Φιλίππου» στη Βεργίνα. Δεν θα περιγράψω εδώ περισσότερα, μπορεί κάποιος να βρεί στην ιστοσελίδα της έκθεσης όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, καθώς και video με τις ψηφιακές εφαρμογές.

Θα σταθώ όμως ιδιαίτερα σε δύο, που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση: από τη μία στον «Πανόπτη» με τα χρυσά μακεδονικά στεφάνια: Καταπληκτικές φωτογραφίες με υψηλή ανάλυση που αναδεικνύουν και την πιο μικρή λεπτομέρεια, με πλούσιο υλικό σχετικά με την αρχαία χρυσοχοΐα.  Από την άλλη στη «Μακρογραφία», στην αίθουσα με την «Τοιχογραφία του Κυνηγιού», όπου σύμφωνα με την είσοδο και τη θέση του παρατηρητή στην αίθουσα, ανάλογα είναι και τα επίπεδα εμφάνισης της τοιχογραφίας και των συνοδευτικών πληροφοριών.

Αν βρεθείτε στη Θεσσαλονίκη, αξίζει και με το παραπάνω να την επισκεφτείτε!

ΥΓ. Unfair: στο φυλλάδιο και στο site αναγράφονται όλοι όσοι δούλεψαν γι’ αυτήν την έκθεση, τουλάχιστον από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Από την πλευρά του Ι.Τ.Ε. όμως κάποιοι «ξεχάστηκαν».